OZW bekert mee
september 14, 2020

Johan Derksen gespot bij wedstrijd van OZW3

 

Rolder Boys 3 - OZW 3

20 september 2020

Wat een mooie dag belooft dit te worden. De zon schijnt vanaf zeven uur al strak en om half negen staat vrolijke Bram voor de deur. Hij komt ontbijten en we maken een gebakken eitje met gesmolten kaas. Met een kopje koffie erbij bespreken we de opstelling en we kunnen tevreden zijn. We gaan namelijk samen starten op links- en rechtshalf. Gelukkig was het trouwens niet die vreemde opstelling die eerder op vrijdag was rondgestuurd in de app groep. Vanaf Groningen is het 30 minuten rijden naar Rolde. Tijd genoeg dus om ook in de auto nog wat zaken te bespreken. Zelfs van een juridisch advies is Bram op zondag niet vies. Dat geeft me weer moed.

 
 
 
 

Om 9:20 betreden we het sportpark van Rolder Boys. Een van de mooiste van Drenthe schijnt. Moet wel zeggen dat sportpark van ‘Sweel’ bij mij toch wel op nummer 1 staat. Maar goed, dit sportpark in het bos (met tennisvelden erbij), is best uniek. Eenmaal in de kantine stel ik me voor aan de leider van Rolder Boys. Hij denkt dat ik, waarschijnlijk gezien mijn leeftijd, de leider ben van OZW. Hij vraagt of we samen koffie gaan drinken in de bestuurskamer. Gratis koffie! Daar zeg ik geen nee tegen. Tijdens de koffie geeft de leider me ongewild nog een tip hoe we Rolder Boys 3 zouden kunnen bestrijden. Vol er op en op het randje. Dat vinden de jonge gasten (gemiddeld 20 jaar) niet fijn, want een week geleden bij onze buren van GRUNO ging het op die manier mis bij hun.

Lars en Teb geven de kortste teambespreking van het nog jonge seizoen. Welgeteld twee zinnen. Koert (OZW-er van het jaar) krijgt de aanvoerdersband om. Wat is die gast trots en hij krijgt nog een luid applaus. Dit kan niet meer stuk. De aftrap is ook nog eens voor ons. We gaan even rustig aankijken hoe dit gaat. We geven de boys uit Rolde ruimte om te ballen. Heerlijk vinden ze dat en de druk op ons wordt steeds groter en het lukt ons niet om er onder uit te komen. We zijn niet fel genoeg en missen een aantal dragende middenvelders. Die staan langs de kant, vanwege het wisselbeleid. Her en der maken we nog wat fouten en al vlot loopt Roder Boys uit naar 4-0. We krijgen zelf 1 a 2 kansjes in de eerste helft. De tacktiek van GRUNO passen we niet toe. Best wel stom eigenlijk. Maar ja, we zijn OZW3 en deze spelwijze zit niet echt in onze genen. Zelfs niet met Johan Derksen langs de lijn. Hij is zijn hond aan het uitlaten en ziet OZW in moeilijke tijden. Hij zal ook wel gedacht hebben: wat is er aan de hand met die gasten?

 
 
 
 

De rust breekt aan en Lars, Daling, Marcel, Richard en even later Teb verschijnen ten tonele. Het verschil wordt duidelijk merkbaar. We zitten er meer bovenop. Rolder Boys wordt zelfs wat geïrriteerd. En dan komt de individuele klasse van Pukkie naar boven. Marcel geeft een strakke pass over de verdediging en Pukkie komt alleen voor de keeper en schiet de bal beheerst in de hoek. Het wordt 4-1 en er is weer hoop.

Tjerk wordt niet lang daarna met een gele kaart uit het veld gestuurd. Hij heeft commentaar op de scheids. Na 10 minuten komt Tjerk ook niet meer terug en mag ik nog even weer meedoen in de spits. De boys zijn duidelijk moe en ik krijg nog twee kansen die ik helaas niet koelbloedig afmaak. Ik sta nog niet op scherp dit seizoen. Meer trainen misschien?

 
 

Rolder Boys komt uit hun uitvallen nog een paar keer gevaarlijk voor ons doel. En dan heeft onze keeper Jermaine een minder moment. Hij heeft de bal vrij voor zijn voeten, maar weet niet waar hij heen zal schieten. Een speler uit Rolde is hem vervolgens te snel af en kan voor open doel afronden. Ondanks dit voorval gaan we toch door. Het mooie van de 2e helft is dat we niet opgeven en dat siert ons.

Pukkie gooit nog een keer zijn klasse erin. Hij heeft inmiddels patent op een beweging rond de 16 meter, waarbij het lijkt alsof hij gaat schieten en dan via een korte draai de tegenspeler op het verkeerde been zet. Zo simpel, maar doe het maar eens na. Het wordt hierdoor nog 5-2. De tweede helft hebben we gewonnen en daar mogen we trots op zijn. Als we de instelling van de tweede helft vasthouden dan komen we nog ver dit seizoen.

 
 

Na een lekkere gehaktbal keren Bram en ik wat beduusd terug naar Groningen. Bram gooit er nog even weer een juridisch advies tegenaan en we zijn weer thuis. De dag blijft onveranderd mooi!

Fijne zondag

HW